Het echte begin van het conflict

Toestroom van joodse immigranten

Nakba en het ontstaan van Israel

De eerste Intifada

De zogenaamde Oslo-akkoorden

De tweede Intifada

 


 


 

De tweede intifada en het gevolg

Palestijnse families moesten het in de zomer stellen met slechts twee uren per week stromend water, terwijl er om de hoek een nederzetting ligt met een zwembad en groene grasperken.

Wat verwacht je dat men zich inbeeldt?

En het was deze druk, het gevoelen vermalen te worden, die ten slotte in september 2000 uitmondde in wat de tweede Intifada zou worden.

Vanaf het prille begin van de demonstraties gebruikte Israël buitensporig geweld. Er werd met scherp geschoten op ongewapende demonstranten.
Dit veroorzaakte vele doden en honderden gewonden in de eerste dagen van de Intifada.


2000

Israël gaat door Palestijnse grond en huizen in beslag te nemen om er joodse nederzettingen op te bouwen. Elk verzet daartegen van de kant van Palestijnse burgers wordt wreed onderdrukt.

Als reactie hierop begint de Tweede Intifadah. Duizenden Palestijnen worden gedood als ze zich verzetten tegen het gigantische en technisch goed uitgeruste Israelische leger.

2002

De Arabische regeringen verklaren op de conferentie van Beiroet dat ze bereid zijn Israël te erkennen binnen de grenzen van voor de Juni-oorlog.

Israël negeert dit aanbod en valt alle Palestijnse steden, die volgens de Oslo akkoorden zelfbestuur hadden (behalve Jericho) opnieuw binnen.

Israël begint bovendien met de bouw van de Muur, die de Palestijnen in de bezette gebieden moet scheiden van de staat Israël.

De Muur staat grotendeels op grond die eigendom is van Palestijnen en die voor dat doel onteigend wordt.

Palestijnse akkers, die aan de Israëlische kant van de muur liggen, zijn ook voorde boeren ook bijna niet meer toegankelijk.

Opnieuw wordt er dus land afgepakt van de Palestijnen.

2005

Israël haalt 8000 kolonisten terug uit de Gazastrook (in het gebied wonen 1,4 miljoen Palestijnen), maar laat tegelijkertijd 30.000 nieuwe kolonisten toe op de Westelijke Jordaanoever.

Normaal verkeer naar de Gazastrook over land, zee lucht wordt tegelijkertijd bijna volledig onmogelijk gemaakt en is afhankelijk van Israëlische toestemming.

2006

Democratische verkiezingen in de bezette gebieden maken Hamas tot de grootste partij in het Palestijnse parlement.

De EU en de VS zetten direct sancties in werking tegen de nieuwe Palestijnse regering.

2007

Hamas en Fatah, de partij van de Palestijnse president Abbas, vormen een coalitieregering.

Als door de Verenigde Staten en Israel gesteunde Fatah milities in Gaza zich niet willen onderwerpen aan die nieuw regering breekt een Palestijnse burgeroorlog uit.

Hamas wint die oorlog in Gaza.

De Fatahpartij van president Abbas vormt een nieuwe regering op de Westelijke Jordaanoever.

2008-2009

Conflict in de Gazastrook.

Enerzijds Hamas had een bestand geschonden en werden er opnieuw Qassamraketten raketten afgevuurd op Israël.

Anderzijds heeft Israël nog nooit een bestand gerespecteer.

De Gazastrook is afgesloten voor voedsel, medicijnen, brandsof en dergelijke en het is Israêl, die beslist wat en wie de Gazastrook binnen en buiten mag mag.

Israël valt de Gazastrook binnen wanneer het voor Israël goed uitkomt.

Net voor het grote conflic december 2008-januari 2009 waren Israëlische grondtroepen Gaza binnen gevallen en hebben er 6 Hamasleiders vermoord.

Menu